İşlerim yolunda gitmediğinde, zorlandığımda,
istediğimi söylemek isteyip de söyleyemediğimde, duymak istemediğimi duymak
zorunda kaldığımda ve yaşadığım dünyamda karanlıktayken lambayı yakamayıp, aydınlıktayken perdeleri çekemediğimde…
İşte bu zamanlar benim kim olduğuma diğerlerinin karar verdiği anlarda… Kendimi
kendimin hâkim olduğu hayatın anahtarlarını arzularken bulurum.
Evet,
bu anahtarlar benim için kalem ile kâğıt oluyor çoğu zaman. Neredeyse nefes
almaktan bile sıkıldığım zindanımdan kurtaracak olan herşeyimmiş gibi geliyor
onlar bana. Kalemler, hani şu küçük yaramaz öğrencilerin ellerinde tutmaktan
sıkıldığı tahta parçaları… Kâğıtlar, uçurtma yapılıp pencereden dışarı bırakılanlar…
İşte bu kadar basitti benim anahtarlarımın tarifleri. İki kelimeydi; kâğıtlar ve kalemler. Sanki kuşlar ve gökyüzü gibi…Nasıl ki kuşlar gökyüzünde özgürce dolaşır kanat çırpar,
ben de kalemi elime aldığımda onu bembeyaz kâğıtta oradan oraya gezdiririm.
Kalemin özgürlüğünü sağlarım ki o da bana yardımcı olsun, beni yaşadığım
dünyadan uzaklara götürsün. Bizim ilişkimiz at ile sahibinin ilişkisi gibi. At
nasıl ki sırtındaki sahibini, kendi binicisini, onun istediği yerlere
götürüyorsa bizimkisi de o hesap. Kalemim beni ben nereye istersem oraya
götürüyor.
Kalemimle
kirlettiğim sayfalarımı elmalara benzetirim. Hiç dokunulmayan kâğıttı bilirsiniz,
bembeyazdır. Kabuğu yeni soyulan elma da öyle. İkisi de en başta beyazdır. Zaman
geçtikçe elma renk değiştirmeye başlar, sonunda sararır. Kâğıtta öyle değil
midir uzun süreli kalan kâğıtlar renk değiştirip sararmazlar mı? Elmanın bu halini
gördüğümde, onun dalından koparılmasına rağmen hala canlı olduğuna inanırım. Ve
aynı zamanda kağıtın da…
Bu iki şey
yanımdayken artık daha güçlüyümdür kısacası. Tüm gücümün yetmediği şeylere
karşı onlar benimledir .Kalemle kâğıdımın sayesinde benim artık anlamlar
yükleyeceğim sözcüklerim vardır.İstediğim zaman benle dertleşecek istediğim
zaman beni eğlendirecek, ne olursa olsun bana ait sözcükler…Kalemi elimden düşürene
kadar da olsa artık kendi dünyamın tek sahibiyim…