25 Ekim 2012 Perşembe

ANAHTARLARIM


İşlerim yolunda gitmediğinde, zorlandığımda, istediğimi söylemek isteyip de söyleyemediğimde, duymak istemediğimi duymak zorunda kaldığımda ve yaşadığım dünyamda  karanlıktayken lambayı yakamayıp, aydınlıktayken perdeleri çekemediğimde… İşte bu zamanlar benim kim olduğuma diğerlerinin karar verdiği anlarda… Kendimi kendimin hâkim olduğu hayatın anahtarlarını arzularken bulurum.

                Evet, bu anahtarlar benim için kalem ile kâğıt oluyor çoğu zaman. Neredeyse nefes almaktan bile sıkıldığım zindanımdan kurtaracak olan herşeyimmiş gibi geliyor onlar bana. Kalemler, hani şu küçük yaramaz öğrencilerin ellerinde tutmaktan sıkıldığı tahta parçaları… Kâğıtlar, uçurtma yapılıp pencereden dışarı bırakılanlar… İşte bu kadar basitti benim anahtarlarımın tarifleri. İki kelimeydi; kâğıtlar ve kalemler. Sanki kuşlar ve gökyüzü gibi…Nasıl ki kuşlar gökyüzünde özgürce dolaşır kanat çırpar, ben de kalemi elime aldığımda onu bembeyaz kâğıtta oradan oraya gezdiririm. Kalemin özgürlüğünü sağlarım ki o da bana yardımcı olsun, beni yaşadığım dünyadan uzaklara götürsün. Bizim ilişkimiz at ile sahibinin ilişkisi gibi. At nasıl ki sırtındaki sahibini, kendi binicisini, onun istediği yerlere götürüyorsa bizimkisi de o hesap. Kalemim beni ben nereye istersem oraya götürüyor.

                Kalemimle kirlettiğim sayfalarımı  elmalara benzetirim. Hiç dokunulmayan kâğıttı bilirsiniz, bembeyazdır. Kabuğu yeni soyulan elma da öyle. İkisi de en başta beyazdır. Zaman geçtikçe elma renk değiştirmeye başlar, sonunda sararır. Kâğıtta öyle değil midir uzun süreli kalan kâğıtlar renk değiştirip sararmazlar mı? Elmanın bu halini gördüğümde, onun dalından koparılmasına rağmen hala canlı olduğuna inanırım. Ve aynı zamanda kağıtın da…

                Bu iki şey yanımdayken artık daha güçlüyümdür kısacası. Tüm gücümün yetmediği şeylere karşı onlar benimledir .Kalemle kâğıdımın sayesinde benim artık anlamlar yükleyeceğim sözcüklerim vardır.İstediğim zaman benle dertleşecek istediğim zaman beni eğlendirecek, ne olursa olsun bana ait sözcükler…Kalemi elimden düşürene kadar da olsa artık kendi dünyamın tek sahibiyim…